Mijn tas.

  • Bericht auteur:
  • Bericht gepubliceerd op:27/08/2015
  • Berichtcategorie:Blog
  • Bericht reacties:0 Reacties

29 augustus 2015

Laatst kreeg ik via een mail complimenten van iemand over de webwinkel. Heel leuk om te horen. Maar ze vroeg zich ook af waarom ik nou tassen in het assortiment had. En ze vond ze ook wel prijzig. Ja wat voor mij heel logisch is hoeft dat voor een ander niet te zijn natuurlijk. Ik zie tassen als gebruiksartikelen, maar voor veel dames is het een fashion item.

 

Persoonlijk heb ik dus altijd ruzie met tassen. Verkeerde vak indeling, lastige hengsels net niet lang genoeg om aan mijn schouder te hangen. Of alleen een lang hengsel zodat je hem niet in de hand kunt houden. Ik was dus op zoek naar de ideale tas. Een tas die overal bij past (nou ja niet een gala outfit, maar die draag ik toch bijna nooit). Eentje waar behalve mijn gewone rommel zoals portemonnee, sleutels, telefoon ook nog ruimte biedt aan een kleine boodschap of een A4 document zonder te vouwen. Waar ik mijn sleutels ook kan vinden als ik ze nodig heb. Die lekker draagt, in de hand of aan de schouder.

En toen vond ik begin 2014 de Measure Bag van Mensch Made. Een stoere tas die aan mijn wensen voldoet. En nog steeds niet kapot of beschadigd, wel mooi ouder geworden in het dagelijks gebruik. Zonder vak indeling wat ik oplos met een tas-in-tas, dus altijd spullen op dezelfde plek in mijn tas. En omdat ik ‘m zo handig vind moest ie dus ook in de winkel. Als gebruiksartikel en niet als mode accessoire, we kunnen het er over eens zijn dat daar andere webshops of winkels beter in voorzien.

 

Daarbij komt ook nog het verhaal achter de tas. Want deze tassen worden gemaakt van restmateriaal van een schoenenfabriek in Bulgarije. Voorheen werden de stukken leer waar geen schoenen van gemaakt konden worden gewoon, huppakee, weg gedonderd. Bulgarije is een land waar de economische situatie niet erg rooskleurig is. Dientengevolge is de werkeloosheid er hoog. En vrouwen zijn daar behoorlijk de pineut. Veel vrouwen met gezinnen hebben te kampen met geldgebrek en vaak ook een vent die dronken/afwezig is. Daar is een project voor opgezet. Deze vrouwen maken van de restmaterialen tassen. Dat doen ze in de tijd waarin de kinderen op school zitten. Zodat ze in hun levensonderhoud kunnen voorzien en niet meer afhankelijk zijn. Je hoeft daar maar even over na te denken om te begrijpen dat dit voor deze vrouwen vaak een life-saver is. Ze krijgen een fatsoenlijk loon, hebben eten op tafel en kunnen voor hun kinderen zorgen. Vandaar dat er een prijskaartje hangt aan deze tassen. Een eerlijk prijskaartje. Want laten we wel wezen, voor de helft van de prijs koop je ook een leren tas bij een grote winkelketen. Maar wie heeft die tassen gemaakt? Wie betaald daar de prijs voor? Sweatshops, ik wil er niets mee te maken hebben.

Doreen Westphal, die de tassen heeft ontworpen had ook een idee bij dit ontwerp. Houd maat! Heb je werkelijk alles nodig wat je nu koopt? Kortom, deze tas past dus helemaal in mijn winkel. Qua idee, qua productie en qua handigheid.

Dus. Als je een Measure Bag koopt, dan heb je een tas die je elke dag plezier geeft door het gemak, elk jaar mooier wordt door het gebruik en ook nog eens goed voelt door de manier waarop hij gemaakt is. Dat er mensen mee geholpen zijn. Een puike tas voor een redelijke prijs die ook nog eens echt origineel is.

 

jessica

Ik wil graag duurzaam maar ook comfortabel leven. Zonder ergernissen over dingen die slecht ontworpen zijn of veel te gauw stuk gaan. Of ten koste gaan van mens, dier of milieu. Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Daarom ben ik met Handig Goed begonnen.

Geef een antwoord